Blog over "Niemands meisje"

Mijn zus wees me op het nieuwe boek van Lydia Rood, Niemands meisje. Ik vind het te gek als mensen mij wijzen op (jeugd)boeken, zeker als het materiaal kan zijn voor in de klas. Het had een lovende recensie gekregen in de Volkskrant, mijn aandacht was getrokken.

Niemands meisje gaat over Liesbeth, een kwetsbaar meisje uit een niet zo'n gewone gezinssituatie. Een gezin zonder structuur, zonder veiligheid en zonder een rolmodel. Een gezin waar de aandacht in elk geval niet naar Liesbeth uitgaat. Dat rolmodel is ze vooral zelf. Probeer er dan nog maar eens ongeschonden uit te komen. Dat lukt ook niet. Liesbeth is namelijk opgenomen. Je leert Liesbeth als lezer vooral kennen door de gesprekken die ze voert met haar therapeut en door de groepsgesprekken met haar lotgenoten. Er is iets gebeurd, het 'incident'.  Je wordt als lezer deelgenoot van Liesbeth haar hersenspinsels en al haar onzekerheden. Je komt er gaandeweg ook achter wat er zich in haar jeugd allemaal heeft afgespeeld en waarom ze is geworden wie ze is en wat er precies is gebeurd. Hoewel dat 'incident' er eigenlijk helemaal niet toe doet, ben je als lezer toch nieuwsgierig. De gesprekken die ze voert met haar therapeut zijn heel sterk, het draagt enorm bij aan het beeld wat je als lezer krijgt van deze onzekere adolescent, die vlucht in sarcasme en die zichzelf straft door zichzelf te snijden en te branden.

Niemands meisje is een rauw, heftig verhaal over opgroeien in een onveilige thuissituatie en de veerkracht van de mens, en Liesbeth in het bijzonder. Je beweegt je altijd wel weer mee met hoe de situatie voor jou op dat moment is.

"Niemands meisje"

Lydia Rood