Gedicht van Zinnen Die Ik Mooi Vind (uit: boeken die ik las in 2018)

Gezelligheid klonk wat muf misschien, maar werd absoluut onderschat

Het lijkt op een Spaans woord dat ik nog niet ken, maar wat gek genoeg zo uit mijn mond rolt

Van iemand houden gebeurt niet altijd via de gebaande paden

Het kan niet. Onmogelijk. Het kan niet.

Ik ben alleen

Nog steeds weet ik niet of het dag of nacht is

En de dag is gewoon weer voorbijgegaan, God zij geloofd en geprezen

Waar het om gaat is de worsteling, dààr zit het verhaal

Net als naar het voorjaar, kijk ik naar je uit
Ieder heeft zijn eigen land, daar leeft hij weltevree
Bloed werd rondgepompt, de hemel stroomde vol licht en leegde zich weer
Wees braaf en luister naar de vogels

Ik wou dat ik mijn gedachten kon stoppen
Je kunt de dood nu eenmaal niet relativeren
Wat het lot ook moge zijn, het woont in de bergen boven ons
Overal was het frisse, wilde lied van de lente te horen

Je moet keuzes maken als je iets wilt bereiken
We zeggen dat er voor alles een reden is, maar we maken onszelf alleen maar iets wijs
Goede momenten hebben we hier zelden, en als we ze hebben zien we dat pas achteraf
Iedereen had een eigen oorlog te voeren

Droog benadert niet eens de beschrijving van de kurkdroge textuur van haar koffie-walnootcake
De dam gebroken, de wolk gescheurd, er was geen houden meer aan
In drie woorden kan ik samenvatten wat ik over het leven heb geleerd: het gaat door
Nog steeds opmerkingen over onze vakanties?

Hoef je ook je leven lang niks te doen wat je niet wilt
Als je helemaal mag zijn wie je bent, dan straal je geluk uit van binnen naar buiten
Alleen, bewust iets vergeten is onmogelijk, dat is zo irritant aan je hoofd, dat je er zelf niet eens de baas bent
En als het ons teveel werd, moesten we onzichtbaar zijn

Ik hou niet van verdrietig
Iets wat slijt is er nog steeds
De schoonheid van het licht is vooral te danken aan het duister
We zweven allemaal alleen tussen de sterren

Ons leven is een prop papier, waar de kat mee speelt
Het mag een fiasco zijn geworden, het mag als een nachtkaars zijn uitgegaan, het mag zelfs nooit van de grond zijn gekomen, het mag alleen in het hoofd hebben gezeten, maar dat maakt het niet minder echt
We vormden een enclave, gehoorzamend aan eigen wetten en waarden, een geloofsgemeenschap van twee in een wereld vol ketters en afvalligen
Want medelijden is de ergste vijand van de liefde

We hadden ieder onze eigen last te dragen
Ik vraag mij zelfs af of er iets is dat de mens in zo hoge mate van het dier onderscheidt als het gesprek! 
En als ik niet wil doodgaan, moet ik beginnen te leven
Vertel eens wat jij van plan bent te doen, met je enige, wilde en kostbare leven

Het is mijn redding geweest dat ik mijn verdriet aan de buitenkant draag, waar het niemand kan ontgaan
Dat was op dit moment de grootste uitdaging van de wereld: proberen te zien hoe het allemaal anders zou kunnen zijn als het anders was
En als je iets wilt, spant het hele universum samen om ervoor te zorgen dat je je droom verwezenlijkt

Nou en, is het dan zo erg om dood te gaan?
Wilde ze echt iets rampzaligs meemaken, zoals een muur die door de hele stad neergezet werd, zodat ze haar gewone leventje zou kunnen waarderen?
Ik blijf overeind omdat ik niet overeind probeer te blijven

Want ik zoû wanhopig zijn, als je niet gelukkig was...
Als jij het in je kunt vinden om te vergeven, dan zit je niet langer vastgeketend aan de dader
Ik had het gevoel te verzuipen in de romantiek
Als ik in de spiegel kijk, zie ik een volslagen onbekende

Iedere vierentwintig uur bracht hem een dag dichter bij september
In een opwelling buig ik me voorover en kus hem midden in zijn zin
Je wordt lichter als je praat
Het kan altijd en overal: leven

Misschien kunnen we niet zonder sprookjes, verhalen die zin geven aan ons bestaan
Maar van een mysterie openbaarde zich niets
Ik zou je het liefste in een doosje willen doen
Onzichtbaar nestelt het gevoel zich in je lichaam, stroomt het door al je bloedvaten en klopt het in je hart

ik bedoel, er moet iemand zijn die probeert goed te doen in de wereld
Ik ben blij dat alles hier zo achterlijk en armoedig is, ik hoop hier lang te blijven
Het is een uitdrukking van rauwe pijn die voortkomt uit het lichamelijke onvermogen om zoveel pijn op een andere manier te uiten

Uit:

Het beste wat we hebben, Griet Op De Beeck

The Hate U Give, Angie Thomas

Duizend vaders, Nhung Dam

Dertiendagh, Maria Postema en Maarten Bruns

Boven is het stil, Gerbrand Bakker

Perenbomen bloeien wit, Gerbrand Bakker

Dit is geen dagboek, Erna Sassen

Hoe ik per ongeluk een boek schreef, Annet Huizing

Hier kom ik weg, Annette Maas
Naar het Noorden, Koos Meinderts
The rules do not apply, Ariel Levi
Verdriet is het ding met veren, Max Porter
Niemands meisje, Lydia Rood
Gebr., Ted van Lieshout
De acht bergen, Paolo Cognetti
Ronja de roversdochter, Astrid Lindgren
Otis, Martijn Niemeijer
De zon is ook een ster, Nicola Yoon
De avond is ongemak, Marieke Lucas Rijneveld
De consequenties, Niña Weijers
Ik ben Eleanor Oliphant (met mij gaat het goed), Gail Honeyman
Gezien de feiten, Griet Op De Beeck
Schildpadden tot in het oneindige, John Green
Superschool, Erik van 't Zelfde
Birk, Jaap Robben
Voorlopers, Mirjam Hildebrand
Het wolfgetal, Laura van der Haar
Wees onzichtbaar, Murat Isik
Aristoteles & Dante ontdekken de geheimen van het universum, Benjamin Alire Sáenz
Wie ik ben, Emiel de Wild
De kracht van kwetsbaarheid, Brené Brown
Honderd uur nacht, Anna Woltz
Twee vrouwen, Harry Mulisch
Het enige verhaal, Julian Barnes
Noem het liefde, Daan Heerma van Voss
Turks Fruit, Jan Wolkers
Seringenmeisjes, Martha Hall Kelly
De donker kamer van Damokles, Willem Frederik Hermans
De vrouw in het raam, A.J. Finn
Wild, Cheryl Strayed
Een schitterend gebrek, Arthur Japin
De polyglotte geliefden, Lina Wolff
De alchemist, Paulo Coelho
De vegetariër, Han Kang
Het geheim van mijn man, Liane Moriarty
Leerschool, Tara Westover
Noodlot, Louis Couperus
Sterker dan ooit, Brené Brown
Wat ik nog weet, Annie MG Schmidt
De negen kamers, Peter-Paul Rauwerda
Bint, F. Borderwijk
De hongerspelen, Suzanne Collins
De pianoman, Bernlef
Makkelijk leven, Herman Koch
De grootsheid van het al, Raoul de Jong
Van de koele meren des doods, Frederik van Eeden
Anna, Annjet van der Zijl
Een ongewoon huwelijk, Tayari Jones
Will Grayson, will grayson, John Green & David Leviathan
Max Havelaar, Multatuli
Kleurenblind, Trevor Noah

Verantwoording

Ik had vorig jaar bijgehouden welke boeken ik had gelezen dat jaar. Dat vond ik al heel leuk om te doen. En begin van dit jaar leek het mij iets toevoegen om de mooiste zinnen uit die boeken op te schrijven. Ineens, op de fiets, wist ik het: ik moet er een gedicht van maken, van al die mooie zinnen. Ik kijk er al naar uit, naar eind 2018. Het is mijn gedicht, zonder dat het mijn woorden zijn. Maar ook al zijn het niet mijn woorden, ze zijn ook niet meer van iemand anders.

Voor leerlingen is het wellicht wat minder geschikt, het gedicht zal in elk geval wat korter worden.