Reflectie op jeugdliteratuur door deze niet meer zo dolende dertiger

Ik heb het afgelopen half jaar het vak jeugdliteratuur gevolgd, in het kader van mijn studie om leraar Nederlands te worden. Het studieboek Jeugdliteratuur in perspectief van Rita Ghesquière was de pap (met water!), de leesboeken waren de krenten. Voor mij is er een wereld opengegaan. Het blijkt dat je de verdieping niet alleen hoeft te zoeken bij Mulisch en Reve. Ik heb veel geleerd.

• Zo heb ik bijvoorbeeld geleerd dat je heel mooie gesprekken kan voeren, met als aanleiding een fragment uit een boek. Lees maar eens een stukje voor uit The Hate U Give. Reken maar dat daar mooie gesprekken uit komen. 
• Activerende opdrachten werken heel eehmmmm activerend heb ik gemerkt. Het houdt de lezer scherp en als lezer beleef je op een andere manier het boek. 
• Ik heb geleerd dat ik een zacht ei ben, ik heb elk boek dat ik las in het kader van jeugdliteratuur op z'n minst met een dikke keel gelezen. De emotie zit vaak op de oppervlakte en ik ben daar blijkbaar gevoelig voor. Ik vind het alleen maar goed, laat de emoties maar lekker gaan. 
• Ik weet nu zelf hoe ik een mooi boek moet schrijven, thanks to Annet Huizing en haar lieve Hoe ik per ongeluk een boek schreef.
• Ik heb geleerd dat ik lang niet alles ga lezen wat ik nog zou willen, het leven is gewoon te kort. Dat weerhoudt me er niet van, ik blijf lekker doorlezen.
• Het boek Dertiendagh leek me op het eerste gezicht niet zo boeiend. Ik ben blij dat ik iets heb gelezen wat iemand anders voor mij koos. Ik bleek het best aardig te vinden. Ik zal het ook zeker aanraden aan mijn leerlingen.
• Ik weet nu dat er geen vorm is waarin iemand past. We doen allemaal maar wat en proberen er het beste van te maken (Er is geen vorm waarin ik pas, Erna Sassen). 
• Ik weet nu hoe ik een recensie moet schrijven. Of in elk geval aan welke voorwaarden het moet voldoen. Nu nog de goede woorden vinden. Dat is lang niet altijd zo gemakkelijk. 
• Ik heb allemaal heel moeilijke dingen geleerd over de canon van jeugdliteratuur. Ik ben blij dat ik weet hoe jeugdliteratuur zich verhoudt tot ‘echte’ literatuur. Voor mij heeft de ietwat droge kost van Ghesquière de basis gelegd voor een breder perspectief op jeugdliteratuur. Ik zal haar boek er vast nog wel eens bijpakken. 
• Wat ik het belangrijkste vind: ik heb een genre ontdekt dat voor zowel mij als voor mijn leerlingen aansprekend is. Ik denk dat we heel veel plezier gaan beleven aan jeugdliteratuur. Het verrijkt mijn leven in elk geval en dit ga ik met veel bombarie overbrengen. That’s me :)